كشتزارهاي سوخته

فهرست خطرناك ترين بحران هاي غذايي جهان

منبع: foreign policy

 

افزايش قيمتهاي انرژي، تقاضاي فزاينده‌ي هند و چين، افزايش مصرف سوخت هاي فسيلي، و وضعيت غير قابل پيش بيني آب و هوايي، باعث بحران غذايي اي شده است كه سراسر جهان را از بندر au Prince تا پيونگ يانگ را در بر گرفته است. سياست خارجي اين هفته، نقاط بعدي جهان كه احتمال مواجه شدن با كمبود، آشوب، فقر و گرسنگي براي آنها بيشتر است را بررسي مي‌كند.

 

كره شمالي

جمعيت دچار سوء تغذيه: 35 درصد

قيمت برنج:  افزایش بيش از 186 درصد از آوريل 2007

قيمت كلي مواد غذايي: افزایش  بيش از 70 درصد

در سال 2007، سيل مهيبي 10 تا 25 درصد محصول اصلي ذرت و برنج كره شمالي را از بين برد. در ابتداي اين ماه، دولت حاكم بر اين كشور اعلام كرد كه نظام سهميه بندي غذا را با اهميت بالايش، براي شش ماه معوق مي‌گذارد، علامتي كه نشان مي‌داد دولت كيم جونگ ايل خود را براي بحران ديگري آماده مي‌كند. شمال اين كشور به تنهايي 80 درصد كالاهاي مصرفي كشور را توليد مي‌كند كه به نظر مي‌رسد اين مقدار توليد امسال به 60 درصد كاهش يابد. امّا اين موضوع باعث نمي‌شود كه دولت حاكم كمك هاي بسيار- نظير موسسات پشتيباني بين المللي، كشورهاي غربي، و كره جنوبي را كه طي سالهاي گذشته به اين كشور كمك كرده اند را رد كند. كيم، همتايان خود در غرب و كره جنوبي را با سخنان تند رنجانده است. روزنامه حزب كيم، رودونگ سين مون (Rodong Sinmun)، در پاسخ به موضع تند رئيس جمهور جديد كره جنوبي، اظهار داشته است، « كره شمالي مي‌تواند بدون هيچ گونه كمكي از جانب كره جنوبي، آنطور كه مي‌خواهد زندگي كند». ممكن است اين اظهارات درمورد كيم و وابستگانش درست باشد، امّا براي 6.5 ميليون كره اي كه در ناامني شديد غذايي زندگي مي‌كنند، اين اظهارات به معناي رنج و مشقت خواهد بود.

 

پيش بيني: بر اساس اظهارات يك مقام بي نام كره شمالي در روزنامه USA Today ، بحران كنوني غذا مي‌تواند سخت ترين بحراني باشد كه اين كشور تاكنون تجربه كرده است. با در نظر گرفتن خشكسالي دهه 1990 كه جان حدود دو ميليون نفر را گرفت، اين سخنان معناي زيادي دارد.

 

پاكستان

جمعيت دچار سوء تغذيه: 20 درصد

قيمت گندم:  افزایش بيش از 66 درصد از ژانويه 2007

 

ما به شنيدن اخبار ناامني هاي سياسي در پاكستان عادت كرده ايم. كشوري كه در مركز مبارزات رهبري شده ايالات متحده در مورد تروريست قرار دارد، و رئيس جمهور نظامي‌آن سال گذشته مجلس اين كشور را منحل كرد و باعث هفته ها اعتراض شد. كشوري كه نخست وزیر كاريزماتيك سابقش دسامبر گذشته ترور شد. امّا وقتي حزب رئيس جمهور پرويز مشرف در انتخابات پارلماني فوريه رآي نياورد، دليل اصلي اش افزايش قيمت گندم بود. جمعيت كشور به طور فزاينده اي در حال رشد بود و مردم رفته رفته به دولتمردانشان بدگمان مي‌شدند، و گمان مي‌كردند كه آنها با مالكان كارخانجات تباني مي‌كردند، مواد غذايي را براي كسب سود بيشتر به افغانستان قاچاق مي‌كردند، و حتي شايد كمبودهاي ساختگي ايجاد مي‌كردند تا توجهات را از ترور بي نظير بوتو منحرف كنند.

 

نيمي‌از جمعيت 160 ميليوني پاكستان اكنون با ناامني غذايي مواجه اند، و تعداد افرادي كه دچار ناامني غذايي هستند طي سال گذشته به 28 درصد افزايش يافته است. در حاليكه ميانگين قيمتها در سال گذشته، 35 درصد افزايش يافته، دستمزد كارگران تنها 18 درصد بالا رفته است، اين امر مقامات دولتي را وادار به بكارگيري گروههايي براي حفاظت از ذخاير غذايي و برقراري مجدد برنامه جيره بندي غذا، براي اولين بار در 20 سال گذشته نموده است.

 

پيش بيني: برنامه غذاي جهان ِ سازمان ملل بيش بيني مي‌كند در ماه هاي آتي، قيمت پودر گندم تا 40 درصد يا بيشتر افزايش يابد. شايد بدتر از اين هم تا آن زمان به وقوع بپيوندد.

 

 

اندونزي

جمعيت دچار سوء تغذيه: 6 درصد

قيمت برنج: افزایش بيش از 25 درصد از مارس 2007

قيمت نفت خانوار:  افزایش بيش از 40 درصد

قيمت خمير سويا (توفو): افزایش بيش از 50 درصد

 

كمي‌عجيب است كه همزمان با تلاش هاي دولت اندونزي براي آرام كردن مردم عصباني از ناتواني شان در تهيه اقلام اساسي مورد نياز خود، اعتراضات به كرّات در حال افزايش است: اندونزي براي تأمين 70 درصد نياز غذايي خود نياز به واردات دارد. تخمين بانك جهاني حاكي از آن است كه نيمي‌از جمعيت اين كشور در فقر به سر مي‌برند، و مردم فقير اندونزي حدود 70 درصد درآمد خود را صرف تهيه غذا مي‌كنند. در ژانويه، هزاران نفر در اعتراض به قيمت دانه هاي سويا به خيابان ها ريختند كه نتيجه آن كاهش تعرفه واردات دانه هاي سويا بود. اين اعتراضات در ماه مارس زماني دوباره شدت يافت كه رسانه ها اعلام كردند كه يك مادر باردار، بر اثر شدت گرسنگي جان خود را از دست داد. و در ماه آوريل، دانشجوبان اعتراضاتي را در مخالفت با افزايش سريع قيمت كالاها رهبري كردند، در حاليكه براي نشان دادن عدم توانايي شان براي تهيه غذا، نوارهاي مشكي رنگي به دور بازوهاي خود بسته بودند.

 

دولت اندونزي به خوبي از تحولات سياسي مربوط به قيمت ها آگاه است. بحران مشابهي در سال 1965  باعث روي كار آمدن سوهارتو(Suharto)، ديكتاتور مشهور اين كشور شد، و بحراني ديگر در سال 1998 نيز منجر به بركناري وي شد. امّا با وجود آنكه به نظر مي‌رسد دولت اين كشور اكنون با وضعيت بحران كامل مواجه است، بخش كشاورزي، با وجود رشد جمعيت كه طي حداقل ده سال اخير باعث توليد بيش از حد برنج شده، دهه هاي متوالي است كه دچار ركود واقعي شده است. و با وجود آنكه سرمايه تأمين شده توسط بانكها از سال 2001 تا 2006 بيش از چهار برابر شده است، نسبت وام هايي كه به بخش كشاورزي تعلق مي‌گيرد، به يك چهارم كاهش يافته است.

 

پيش بيني:يك اقتصاددان با يك سازمان پژوهشي اندونزيايي به روزنامهAgence France Presse گفت، «واقعاً نگران آن هستم كه اگر تا سه ماه ديگر اقدامي‌از جانب دولت صورت نگيرد، احتمال وقوع يك ناآرامي‌اجتماعي وجود دارد».

 

اتيوپي

جمعيت دچار سوء تغذيه: افزایش بیش از 45 درصد

قيمت ذرت سفيد: افزایش بيش از 36 درصد ميانگين سالهاي 2000 تا 2006

 

شايد كساني كه خشكسالي اتيوپي را در دهه 1980 به ياد مي‌آورند،گرسنگي در اين كشور قحطي زده و مصيبت زده در شاخ آفريقا را اتفاق جديدي به حساب نياورند. امّا اين افراد در اشتباهند. به گفته جوسِت شيران، مدير برنامه غذاي جهان سازمان ملل، اتيوپي «چهره جديدي از گرسنگي» را نشان مي‌دهد، جاييكه غذا ناكاراست و مردم نمي‌توانند از عهده تهيه كالاهاي اساسي خود برآيند. در حاليكه قحطي دهه 1980 ناشي از خشكسالي بوده، اكنون افزايش قيمتها متهم اصلي است. آنچه كه بخصوص آزار دهنده است اين است كه كشور اتيوپي حتي با 11 ميليون نفري كه امسال ناامني غذايي را تجربه مي‌كنند، هنوز هم به عنوان عامل متعادل كننده ي در شاخ افريقا در نظر گرفته مي‌شود. براي مثال، كشور اريتره هنوز در حال بازيابي بعد از چند دهه جنگ با اتيوپي است، و 72 درصد جمعيتش دچار سوء تغذيه هستند. دي جيبوتي (Djibouti) كه تمام مواد غذايي اصلي خود را وارد مي‌كند، از خشكسالي رنج مي‌برد. و البته سومالي كه حلقه بسكتبال منطقه است و در سال 2007 ، 677 هزار نفر از موگاديشو، پايتخت آن، گريخته اند.

 

پيش بيني: اگر پيش بيني ها در مورد بارندگي در اين منطقه طي چند ماه آينده درست باشد، هيچ جبران و گشايشي به چشم نمي‌آيد.

 

يمن:

جمعيت دچار سوء تغذيه: افزایش  36 درصد

قيمت گندم:  افزایش بيش از 10 درصد از فوريه 2008

 

فساد، ورود خيل عظيم آوارگان سومـالي، و جنگ در شمال ايـن كشور ميان دولت و شيعيان، در تركيب با هم چيزي را نشان مي‌دهد كه تصوير شومي‌از آينده اقتصادي است. تنها در سال گذشته، 30 هزار آواره وارد يمن شده، و برنامه غذاي جهان سازمان ملل را وادار به شروع ارسال كمك هاي غذايي به 500,43 نفر بعلاوه ي 1.6 ميليون نفر بوميان يمن كند. در حاليكه ضرورت حكم مي‌كند كه در سال 2008 به خود اين افراد كمك هايي شود. بعد از افزايش 400 درصدي قيمت مواد غذايي در بهار امسال، عوامل دولتي مامور سركوب شورش هزاران جوان اهل منطقه  ال دالئا (al-Dalea) و لاهيج (Lahij) شدند كه اين درگيري ها چند كشته نيز داشت. تخمين زده شده است كه بر اثر افزايش جهاني قيمت مواد غذايي، 75 درصد يمني ها دچار كمبود مواد غذايي هستند. بر اساس گزارش بانك جهاني، دو برابر شدن قيمت گندم، در كنار ركورد تورم، نرخ فقر را تا 6 درصد افزايش خواهد داد.

 

پيش بيني: بانك جهاني هشدار داده است كه اگر هرچه زودتر اقدامي‌صورت نگيرد، بحران غذايي يمن تمام دستاوردهاي سالهاي 1998 تا 2005 براي كاهش فقر را از بين خواهد برد.

تفکر متعالی شماره 10